HPU-home | Terug naar: Wat is?

Wat is HPL?

 

Bij HPU wordt in de urine een vrij constante hoeveelheid pyrrolen en uitgescheiden. De structuur van een deze pyrrolen werd door Graham en Gorchein in 1978 al opgehelderd als HPL, hemopyrrollactam.

In 1980 waren het Gorchein en ook Moore er al in geslaagd om deze verbinding te synthetiseren. Ook werd het effect van deze verbinding getest op proefdieren en andere biologische testsystemen.

Door Kamsteeg werd einde negentiger jaren vastgesteld dat het HPL in een complex-vorm wordt uitgescheiden, gecomplexeerd aan pyridoxaal-5-fosfaat en zink. In samenwerking met het Universitair Research Center Wageningen werd de structuur vastgesteld zoals hier (structuur van HPL) is weergegeven.

Zowel in Duitsland, als de Angelsaksische landen wordt in 2003 bij pyrrolurie steeds meer over HPU geschreven, zonder dat hiermee expliciet HPU bedoeld wordt.

 

 

 

 

Literatuur 

Gorchein, A. en A.T. Rogers (1979) The 'Mauve factor' of schizophrenia and porphyria, 5-hydroxyhaemopyrrole lactam, has low pharmalogical potency on guina-pig ileum. Experienta 35, 1078-1079.

Gorchein A., Mitchell L.D., Rogers A.T. (1979) Pharmacological properties of kryptopyrrole and its oxidation products on isolated sciatic nerve of rat and on guinea-pig ileum. British Journal of Pharmacology 65, 23-27.

Gorchein A, Rogers AT. The ‘mauve factor’ of schizophrenia and porphyria, 5-hydroxyhaemopyrrole lactam, has low pharmacological potency on guinea-pig ileum. Experientia 35:1078-1079, 1979.

Gorchein A. Urine concentration of 3-ethyl-5-hydroxy-4,5-dimethyl-[delta 3]-pyrrolin-2-one (‘mauve factor’) is not causally related to schizophrenia or to acute intermittent porphyria. Clinical Science 58:469-476, 1980.

Moore, M.R. (1980) Methology for the synthesis of HPL and related monopyrroles.



Intro | KEAC index | HPU website | English